Serie Zwart

In 2019 nam mijn persoonlijke ontwikkeling een vlucht, en het was er een met turbulentie. Ik ontdekte het ZWART in mij. Zware gevoelens als gevolg van vragen over de zin van het leven, de rol van de dood, het Zelf van de mens geplaatst in het lijfelijke. Het ZWART is er altijd al geweest, ik had alleen 1000 manieren om voor dat gevoel te vluchten.

Je moet door het zwart heen om bij het licht te komen, heb ik gemerkt. Dat is zwaar om te dragen.

In 2019 was ik sterk genoeg om het onder ogen te zien en te dragen. Ik kon veel van deze gevoelens kwijt in gedichten en beeldende werken. Ik hoef er nu niet meer tegen te vechten. Het mag er zijn en wat een geruststelling; het leven draait gewoon door!

Het is een heftige serie om te bekijken. Ik zou zeggen doe het stap voor stap en kijk regelmatig even uit het raam, naar de lucht. Dat geeft adem.

Een bezoeker van mijn site formuleerde wat deze serie met haar deed:

''Het raakte me omdat je precies gemaakt had voor mijn ogen, hoe mijn stille stem zich zo vaak voelt. Stil omdat ik geleerd heb door de jaren heen dat het niet luid gedacht mag worden. Stil, maar heel pijnlijk. Eenzaam.'' 

 

Ik verdampSerie Zwart

Ik verdamp

Serie Zwart

Hij is terugSerie Zwart

Hij is terug

Serie Zwart

Op te grote voetSerie Zwart

Op te grote voet

Serie Zwart

Ongepolijste zandkorrelsSerie Zwart

Ongepolijste zandkorrels

Serie Zwart

SchuldSerie Zwart

Schuld

Serie Zwart

Het donkere uurSerie Zwart

Het donkere uur

Serie Zwart

VergankelijkheidSerie Zwart

Vergankelijkheid

Serie Zwart

Dansend op de richelSerie Zwart

Dansend op de richel

Serie Zwart

Glanzende ideeSerie Zwart

Glanzende idee

Serie Zwart

Psychotisch verkoold houtSerie Zwart

Psychotisch verkoold hout

Serie Zwart

  • Ik verdampSerie Zwart
  • Hij is terugSerie Zwart
  • Op te grote voetSerie Zwart
  • Ongepolijste zandkorrelsSerie Zwart
  • SchuldSerie Zwart
  • Het donkere uurSerie Zwart
  • VergankelijkheidSerie Zwart
  • Dansend op de richelSerie Zwart
  • Glanzende ideeSerie Zwart
  • Psychotisch verkoold houtSerie Zwart
  • Ik verdamp

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "Ik verdamp"

    Mijn licht,
    mijn licht,
    waarom heb jíj mij verlaten?

    Zonder jou
    zie ik niets,
    niets dan donker.

    Ik voel me naakt,
    kwetsbaar,
    vloeibaar.

    Ik loop uit,
    verdun,
    verdamp.

    Ik los op
    in het niets.
    Ik ben niets.

    Mijn licht,
    mijn licht,
    waarom heb je míj verlaten?

    Jolanda Scherpenzeel, augustus 2019

  • Hij is terug

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "Hij is terug"

    Hij is terug,
    de Dementor.
    Nadat ik in vol bewustzijn,
    op afstand
    met hem heb gedanst,
    zocht hij me
    en vond.
    Hij besprong mij,
    zoog zich vast.

    Na de eerste penetratie,
    ebde mijn gewaarwording
    van hem
    langzaam weg.
    Nu verstevigd zijn greep.

    Angst kruipt
    als een zwarte adder
    uit mijn ziel omhoog.
    Mijn lichaam verstijfd.
    Iedere spier is gespannen.
    Mijn buik is weeïg.

    Op het concert,
    ben ik de afwezige.
    Ik verstil mij in bed.
    Ik verschoon in bad.

    Het enige dat ik wens is
    verblijven,
    in de geborgenheid
    van mijn gezin,
    tot ik weet
    waarom hij terug is.

    Jolanda Scherpenzeel, oktober 2019

  • Op te grote voet

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    Het Pad

    Op te grote voet
    loop ik over een
    te smal pad.

    Links van mij
    geel gebergte,
    warm, diep reliëf,
    hoge toppen.

    Rechts van mij
    een donkerzwart ravijn,
    puntig koud,
    peilloos diep.

    Voor mij uit
    kronkelt een pad
    van donkergrijs
    spiegelend glas.

    Eerst was ik het gebergte
    en was ik het ravijn,
    nu voel ik het pad.

    Jolanda Scherpenzeel, mei 2019

  • Ongepolijste zandkorrels

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "1000 Ongepolijste Zandkorrels"

    Ik ben als
    vloeipapier,
    drijvend op een onmetelijke oceaan.

    Boven mij,
    blauwzwarte zwaarte
    met sporadisch een fonkeling.

    Onder mij,
    inktzwarte
    vloeibare ongewisheid.

    Mijn poriën
    zuigen zich vol.
    Mijn cellen worden zwart.
    Ik verzadig,
    word zwaarder
    en zwaarder.

    Genadeloos glij ik
    zinkend naar
    peilloze diepte.
    Ik ontrafel
    en val uiteen
    in niet meer dan
    1000 ongepolijste zandkorrels,
    met alleen nog
    het kloppen van mijn hart
    als vertrouwenwekkende echo.

    Jolanda Scherpenzeel, mei 2019

  • Schuld

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "Schuld"

    Een loodzwaar gevoel.
    Behoefte aan verlossing.
    Spreken verlicht,
    zwijgen verzwaard.
    Ondragelijk.

    Jolanda Scherpenzeel, 2018

  • Het donkere uur

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "Het donkere uur van de nacht"

    Ken je dat?
    Dat uur in de nacht,
    zo tussen 4 en 6
    waarop je wakker schrikt.

    Dagvlagen schieten
    als vergiftigde pijlen
    je bewustzijn in.

    Sommige vervliegen.
    De zwartste blijven.
    Boren zich met weerhaken
    een weg naar het diepste
    van je hart.

    Als een poel des doods
    verzamelen de demonen zich
    en nestelen zich behaaglijk
    in het donkerste uur van de nacht.

    Jolanda Scherpenzeel, september 2019

  • Vergankelijkheid

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "Vergankelijkheid"

    Alles is vergankelijk.
    Om moedeloos van te worden.

    Mijn haren worden grijs,
    vallen uit.
    Mijn huid wordt eerst slap
    om daarna te verschrompelen.

    Mijn geheugen begeeft het.
    Verbindingen sterven af.
    Cognitieve talenten verdwijnen.
    Mijn brein vergaat stukje bij beetje.

    Relaties gaan over,
    of blijven bestaan,
    maar zijn immer in beweging
    naar mooi of minder mooi

    Echt álles is vergankelijk.
    Zelfs mijn moedeloosheid.

    Jolanda Scherpenzeel, september 2019

  • Dansend op de richel

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "Dansend op de richel"

    Ik ben té.
    Jij bent té,
    dat gaat niet.

    Als ik meer ben,
    ben jij minder
    en vice versa.

    Ben ik dan
    mijzelf en
    ben jij dan
    jouwzelf?

    Of is het zelf
    een weerkaatsend
    en tegelijkertijd
    absorberend membraan,
    dansend op de richel
    van evenwicht?

    Zelfs het zelf
    weet niet,
    wat het eigenlijk is.

    Jolanda Scherpenzeel, augustus 2019

  • Glanzende idee

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "Glanzende idee"

    Volledig opgerekt,
    uitgestrekt, lig ik
    op een dun matje
    in Savasana
    glurend naar mijn yogadocente.

    Een fitte vijftiger,
    senang met zichzelf.
    Over 10 jaar
    zou ik zo wel
    willen zijn.

    Over 10 jaar……
    mijmer ik.
    Weer een stapje
    dichter bij de dood.
    Maar hé, wel wijzer.

    Wat heeft het eigenlijk voor zin?!

    Alles vergaat ooit.
    Vroeger troostte ik mij
    met feeën,
    toen de hemel,
    vervolgens reïncarnatie en karma.

    Heel recent nog,
    met het glanzende idee
    over een groot web
    van gouden verbindingen
    die, als we maar
    verlicht genoeg raken,
    weer verwordt
    tot een krachtige kern
    van pure liefde.
    Troostrijk toch?!

    En dan nog,
    ondanks de schoonheid
    van dit idee
    voel ik ten diepste,
    ik verlies mijn ik.

    Op dat moment
    overspoelt mij de woede
    en wil ik
    met een glanzende honkbalknuppel
    alle buddha’s,
    pittenzakken en geurkaarsjes
    kort en klein slaan.
    Misschien dat ik
    op dit moment
    beter voor kickboksen kan kiezen.

    Jolanda Scherpenzeel, oktober 2019

  • Psychotisch verkoold hout

    Serie Zwart

    Het volgende gedicht gaat samen met dit kunstwerk:

    "Psychotisch"

    Ik lig in bed.
    Om mij heen
    heeft het donker
    de kleur van verkoold hout.

    Gitzwarte leegte
    vol geluiden.
    Buiten de ramen,
    waait de wind hoekig.

    Een doffe dreun.
    In huis, buitenshuis?
    Ik verstijf
    en veralert.

    De geluiden worden intenser.
    Ik concentreer me.
    Ik hoor iedere trilling.
    Ik ben iedere trilling.

    Ze voeren mij mee
    naar een andere plek
    buiten de realiteit.
    Ik vraag.

    Als ik dit nu deel,
    de verstikking van de angst
    versterkt door de realiteits-loosheid,
    zou ik dan psychotisch worden genoemd?

    Jolanda Scherpenzeel, oktober 2019

  • Ik verdampSerie Zwart
  • Hij is terugSerie Zwart
  • Op te grote voetSerie Zwart
  • Ongepolijste zandkorrelsSerie Zwart
  • SchuldSerie Zwart
  • Het donkere uurSerie Zwart
  • VergankelijkheidSerie Zwart
  • Dansend op de richelSerie Zwart
  • Glanzende ideeSerie Zwart
  • Psychotisch verkoold houtSerie Zwart

Mijn werkwijze: imperfectie gegarandeerd

Voor de serie ZWART heb ik gewerkt met houten planken die ik vond in kliko’s met bouwafval, langs de weg. Ik nam het hout zoals het was, niet schuren en zo min mogelijk zagen. Het hout vormde het werk en vice versa. Het was voor mij een oefening om het leven te nemen zoals het was, imperfectie gegarandeerd.

Ik heb een vaste beeldtaal ontwikkeld om mijn gevoelens en gedachten weer te geven:

Het zwart staat voor de zwaarte van het gevoel, het donker.
Het rood voor de pijn van het lijden, het bloeden.
Aardse materialen symboliseren voor mij het lijfelijke, dat soms uiteenvalt, verdampt en verzand.
Goud en zilver is voor mij het bewustzijn, het Zelf dat door het lijden juist bevrijd kan worden.

Contactgegevens

  • Bezoekadres:
  • Van der Valk Boumanlaan 7

  • 3446 GE Woerden

  • 06 54 34 64 30
  • Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Novia begeleiding

Als u interesse heeft in samenwerking, kijk dan op www.noviabegeleiding.nl voor meer informatie.